ជ្រៃថ្នាក់ជ្រៃផ្លិត ... ម្ចាស់សួនវិចិត្រ
លម្អគេហា ... បំពេដួងចិត្ត
បំបាត់ទុក្ខា ... គន់មើលភក្ត្រា
ញញឹមប្រិមប្រិយ។
លម្អគេហា ... បំពេដួងចិត្ត
បំបាត់ទុក្ខា ... គន់មើលភក្ត្រា
ញញឹមប្រិមប្រិយ។
ជ្រៃរស់ស្រស់ថ្លា ... បានស្គាល់ហត្ថា
ម្ចាស់ថ្នមប្រណី ... បីបាច់រក្សា
អរគុណម្ចាស់់ស្រី ... សូមពរភក្ដី
កុំចោលជ្រៃណា។
ម្ចាស់ថ្នមប្រណី ... បីបាច់រក្សា
អរគុណម្ចាស់់ស្រី ... សូមពរភក្ដី
កុំចោលជ្រៃណា។
ជ្រៃសូមអង្វរ ... ដោយចិត្តស្មោះសរ
សូមម្ចាស់មេត្តា ... តាមរកសេកមិត្ត
កំដរជីវា ... នឹកសេកពេលណា
បានស្ដាប់សៀងសេក?
សូមម្ចាស់មេត្តា ... តាមរកសេកមិត្ត
កំដរជីវា ... នឹកសេកពេលណា
បានស្ដាប់សៀងសេក?
ជ្រៃនៅកំព្រា ... ឯការងា
គ្មានគ្នាជជែក ... ពេលម្ចាស់ទៅចោល
តែលតោលពន់ពេក ... បើទោះនឹងដេក
ស្ដាប់ឮតែខ្យល់។
គ្មានគ្នាជជែក ... ពេលម្ចាស់ទៅចោល
តែលតោលពន់ពេក ... បើទោះនឹងដេក
ស្ដាប់ឮតែខ្យល់។
ព្រះពាយអង្វរ ... ឲ្យជ្រៃកំដរ
បាត់ទុក្ខរសល់ ... បានគ្នាជជែក
រំលែកកង្វល់ ... ចាំម្ចាស់មកដល់
មើលផ្លូវមិត្តសេក៕
បាត់ទុក្ខរសល់ ... បានគ្នាជជែក
រំលែកកង្វល់ ... ចាំម្ចាស់មកដល់
មើលផ្លូវមិត្តសេក៕
© rbu_spp 4:59 pm Jan 3, 2015 Puthpong Sao
